Aan de hand van vijf lange wandelingen door de stad, neemt András je mee terug in de geschiedenis en op weg door het heden, met soms ook een blik op de toekomst. Droge feiten zijn verpakt in persoonlijke verhalen en met veel humor worden ook de meer 'pijnlijke' stukken van de stad, zowel letterlijk lelijk als figuurlijk beladen, behandeld. Op duidelijke tekeningen van de uitgestippelde wandelingen zie je de gebouwen en straten waar András je al 'pratende' en losjes associërend doorheen leidt. Hij trekt je haast de monumentale gebouwen in die zijn beschreven als belangrijke burgers van de stad, allen met een eigen status en karakter.
Verder natuurlijk veel tips over wat wel en beter niet te doen in Boedapest. En voor 'echte verslaafden' - toeristen die vaker naar Boedapest komen en de 'highlights nu wel kennen - een paar hoofdstukken met minder bekende zaken in minder bekende, soms zelfs moeilijk benaderbare, wijken. Ook daar is veel te zien en te ontdekken en András geeft daarvan een mooi overzicht. Achterin, in het hoofdstuk "A simplicissimus reader" zijn korte filosofische stukken van zijn hand, woord-schetsen eigenlijk, over zijn stad opgenomen.

András Török (1954) is behalve schrijver van fictie ook kroniekschrijver van de stedelijke scene. Hij studeerde Engels, geschiedenis en modern Grieks in Boedapest tijdens de jaren zeventig. Daarna scherpte hij zijn blik in dissidente kringen en intellectuele salons. Hij werkte als vertaler, grafisch ontwerper en na de Val van de Muur was hij staatssecretaris voor Cultuur en president van het Nationale Culturele Fonds. Hij is een kruising van lokale historicus, journalist en schrijver...enig in zijn soort.